h1

Proces rozwoju grupy w praktyce

Sierpień 16, 2012

Kiedyś zostałem wybrany do kilkunastoosobowej grupy, przed którą zostało postawione zadanie. Zadanie było zasygnalizowane w kilku zdaniach, bardziej przez ideę, przyszło, że tak powiem z góry struktury organizacyjnej. Otrzymałem zaproszenie na pierwsze spotkanie, na którym miał zostać ustalony plan działania. Jak się okazało, przedstawiony plan wywołał dość długą dyskusję o tym jakie są cele zadania, co należy wykonać, co ma być informacją zwrotną, w jaki sposób ma to zostać zakomunikowane. Po pierwszym spotkaniu, w dyskusjach pojawiało się stwierdzenie, że nie takiej pracy się spodziewali. Myśleliśmy, że spotkania będą bardziej kreatywne, jakaś burza mózgów, pomysły, z kŧórymi będzie można się identyfikować.

W czasie kolejnego spotkania, dyskusja zaczęła się trochę z innego punktu, zaczęto szukać punktów zaczepienia, wątków przeszkadzających, znajdować zarówno proste, jak i skomplikowane rozwiązania. Nadano pewną strukturę spotkaniu, pewne osoby odnalazły role dla siebie, zbierania pomysłów, organizowania ich, próby zebrania ocen. Na koniec udało się przygotować zestaw propozycji, z którymi jako grupa się zgadzaliśmy i jak później się okazało, spotkały się one z bardzo pozytywnym odbiorem inicjatorów wątku.

Czy brzmi to znajomo?

Jakiś czas temu po tym zadaniu, wpadła mi w ręce książka o „Komunikacji w grupie” (autorstwa Peter Hartley). W książce tej przytoczony został proces rozwoju grupy składający się z etapów (autorstwa Tuckmana): Formowanie, Burza, Normowanie oraz Wykonanie. W powyższym opisie można znaleźć fragmenty, które charakteryzują te etapy:

  • Formowanie – „… dyskusję o tym jakie są cele zadania, co należy wykonać, co ma b yć informacją zwrotną, w jaki sposób ma to zostać zakomunikowane…”.
  • Burza – „… stwierdzenie, że nie takiej pracy się spodziewali… Myśleliśmy, że spotkania będą bardziej kreatywne, jakaś burza mózgów, pomysły, z kŧórymi będzie można się identyfikować…”.
  • Normowanie – „…. zaczęto szukać punktów zaczepienia, wątków przeszkadzających, znajdować zarówno proste, jak i skomplikowane rozwiązania….”.
  • Wykonanie – „…. Nadano pewną strukturę spotkaniu, pewne osoby odnalazły role dla siebie, zbierania pomysłów, organizowania ich, próby zebrania ocen. Na koniec udało się przygotować zestaw propozycji…”.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: