Benchmarking – trochę teorii

Benchmarking jest „procesem ciągłego uczenia się i twórczego doskonalenia organizacji wykorzystującym rozwiązania i osiągnięcia, które wypracowali najlepsi w danej dziedzinie”. Rozszerzając tę definicję można wskazać, że „benchmarking jest ciągłym i systematycznym procesem identyfikowania, analizy, projektowania i w konsekwencji wdrażania lepszych rozwiązań w zakresie procesów, produktów oraz sposobów rozwiązywania problemów i realizacji celów z wykorzystaniem uznanych i sprawdzonych wzorców wewnętrznych i/lub zewnętrznych organizacji, którego rezultatem powinien być wzrost jej efektywności”. Definicja pochodzi z książki A. Węgrzyna “Benchmarking. Nowoczesna metoda doskonalenia przedsiębiorstwa“. Ta definicja zarysowuje cztery podstawowe elementy benchmarkingu.  Poniższy diagram (w BPMN) prezentuje, zgodnie z powyższą definicją 4 główne etapy, charakter wdrażanych zmian, wejście oraz wyjście procesu.